Czy wiesz, że...
"12 ręcznie wiązanych much za dolara" - tej treści ogłoszenie ukazało się w jednej z gazet ("Casper") w Woyoming, w 1961 roku. Jego autorem był Dick Cabela. Dziś Cabela's jest największą firmą wysyłkową sprzętu wędkarskiego.

Konto/logowanie
Members List ZAREJESTROWANI
 Ostatni Tobiasz
 Dzisiaj 0
 Wczoraj 0
 Wszyscy 4520

 UŻYTKOWNICY
 Goscie 15
 Zalogowani 0
 Wszyscy 15

Jesteœ anonimowym użytkownikiem. Możesz się zarejestrować za darmo klikajšc tutaj

Jesteœ stałym użytkownikiem Pogawędek Wędkarskich - kliknij tutaj
aby zalogować się!

Na forum napisali
Krzysztof46: Byłem i nic nie złowiłem . ...(198) May 10, @ 15:55:00

Tiur: https://zapodaj.net/ Tam wybieram zakładkę na forum. Następnie ...(44) May 08, @ 12:51:12

Krzysztof46: Koledzy jak wy wklejacie zdjęcia ? Za cholerę nie mogę tego rozg ...(44) May 08, @ 10:01:58

Krzysztof46: Mariuszszsz... gdzie Ty jesteś ;question :eek :hihi[/quote ...(198) May 08, @ 10:00:09

mario_z: [quote:7c5d5d9083="krz ysztofCz"] Mariuszszsz... gdzie Ty jeste ...(198) May 07, @ 19:44:01

krzysztofCz: Ja wczoraj byłem na Odrze. Jednak zamiast szczupaka znowu bolki, ...(198) May 07, @ 08:12:10

Krzysztof46: ja planuje wybrac sié w soboté ze spiningiem troché pochodzic za ...(198) May 05, @ 20:10:24

lecek: Pojechałem pierwszego maja nad Wkrę. Padało. Na dole woda zimna i ...(198) May 05, @ 19:29:00

Tiur: Ja Wam zdrowo zazdroszczę. U mnie aura i tarło leszczy popsuło mo ...(198) May 05, @ 14:04:27

krzysztofCz: To już przecież maj :hihi Ja 1 byłem na Odrze, jednak zamiast ...(198) May 03, @ 18:20:12


Artykuły komentowali
Krzysztof46 w ''Znowu Ta Szwecja'': Szkoda panowie ze sié nie oglaszacie .Chétnie dokoptowalbym do fajnej ekipy ...
Karpiarz w ''Usuwanie usterek w wagglerach i sliderach Dino.'': Ot fachura jestes Jotes. Pozdrawiam i dzieki za cenne wskazowki.
grubyzwierz w ''Znowu Ta Szwecja'': hmhmh... Mówisz Jacek, że Szwecja.. ? Kto wie, kto wie... :)
krzysztofCz w ''Znowu Ta Szwecja'': Janku czekamy na nową relację :-)
old_rysiu w ''Znowu Ta Szwecja'': A my pozdrawiamy z Polen :-)
jjjan w ''Znowu Ta Szwecja'': Jeszcze nie do końca.
Ekipa pozdrawia że Sweden.🙂

Zenon w ''Znowu Ta Szwecja'': Dlaczego "znowu" czyżby się znudziła?

Miło widzieć znajome pyszcz...

jjjan w ''Znowu Ta Szwecja'': Gdyby popłynąć w czwartek w dzień, to do Karlskrony, bilet dla czterech plus...
dzas w ''Znowu Ta Szwecja'': koszta zależą od tego ile pijesz... :) bez tego w 2,5 tysia za dwa tygodnie ...
the_animal w ''Znowu Ta Szwecja'': Świetna wyprawa - ekipa wiadomo - chętnie dowiedział bym się jakie koszta są...

Rozmaitości
» Pomocnik
» Regulamin PW
» Przeszukiwanie zasobów
» Przeszukiwanie forum
» Łowca Okazów 2010
» Grand Prix Czatu
» Prognoza pogody
» Ośrodki i stanice wędkarskie
» Rejestracja łódki
» Interaktywne krzyżówki

Recenzje
· JAXON ZX MACHINE 400
· MacTronic NICHIA HLS-1NL2L
· TUBERTINI GORILLA UC4 FLUOROCARBON
· Daiwa Exceler Style F
· Namiot Fjord Nansen
· Mikado NSC Feeder
· Wędzisko Mikado NSC 360 Feeder Nanostructure
· Mistrall Bavaria 2,7
· żyłka DUAL BAND
· Mikado T-Rex Bolognese 600

Filmoteka
Sum 200cm

Dodał: avallone78
Dodany: 14th Feb 2011
Odsłon: 1151
Ocena: 0.00 Ocen: 0

X targi Na Ryby ZAJAWKA

Dodał: jarecki74
Dodany: 19th Mar 2010
Odsłon: 1031
Ocena: 1.00 Ocen: 1

Boleń Wojtka

Dodał: wojto-ryba
Dodany: 23rd Dec 2009
Odsłon: 1086
Ocena: 5.00 Ocen: 1

Żerowanie karpi 5/5

Dodał: Marek_b
Dodany: 23rd Mar 2009
Odsłon: 1262
Ocena: 5.00 Ocen: 4

Żerowanie karpi 4/5

Dodał: Marek_b
Dodany: 23rd Mar 2009
Odsłon: 1100
Ocena: 5.00 Ocen: 2

Żerowanie karpi 3/5

Dodał: Marek_b
Dodany: 23rd Mar 2009
Odsłon: 1179
Ocena: 4.00 Ocen: 1

Żerowanie karpi 2/5

Dodał: Marek_b
Dodany: 23rd Mar 2009
Odsłon: 1139
Ocena: 5.00 Ocen: 1

Żerowanie karpi 1/5

Dodał: Marek_b
Dodany: 23rd Mar 2009
Odsłon: 1166
Ocena: 2.00 Ocen: 1

Sum Odrzański

Dodał: jarokowal
Dodany: 23rd Mar 2009
Odsłon: 1488
Ocena: 5.00 Ocen: 3

Hol suma

Dodał: Marek_b
Dodany: 22nd Mar 2009
Odsłon: 1354
Ocena: 5.00 Ocen: 3


Sen o wielkiej rybie
Opublikował 01-11-2005 o godz. 19:00:00 Monk
Tu łowię Robert napisał

Bezwietrzna, ciepła noc, nad szerokim korytem rzeki tętniącej o tej porze życiem. Uśpiona wędkarska przystań z zakotwiczonymi łódkami. To pierwszy obraz Segre, który będę nosił długo w pamięci.



Tej nocy, zmęczeni ale szczęśliwi przybyliśmy do Maquinenzy. Staliśmy nad brzegiem pełni nadziei, wsłuchując się w "muzykę rzeki" różnej intonacji i natężenia, dochodzącą z całej rozleglej powierzchni wody. Nie było złudzeń: ta woda kipi od ryb. Napięcie wzrastało pod wpływem nocnych odgłosów i by rozładować nieco emocje i ulżyć zmęczeniu zaproponowałem: po małym jasnym. Propozycje przyjęto za jedynie słuszną. Teraz pozostawało nam czekać do świtu, otwarcia biur, celem załatwienia wszystkich formalności. Próbowaliśmy dospać do rana w jakiej kto znalazł się pozycji, w załadowanych wszelakim ekwipunkiem autach.

Pierwsze poranne promienie światła, wkradły się pod powiekę i już nie było mowy o spaniu. Florian snem aniołka jeszcze odganiał zmęczenie w groteskowej pozycji. Nie budząc go wyszedłem z auta, by aparatem uwiecznić poranną chwilę.


Poranek

Andrzeja już w samochodzie nie było - spacerował brzegiem Segre aż do odległego o kilkaset metrów mostu. Pewnie już opracowywał scenariusz przyszłych dni. Ale tego, który zapisany nam był w historii Segre nikt nie śmiałby przewidzieć.


Poranny spacer Sazana

Janusz też odzyskał "pion" i wszyscy udaliśmy się załatwiać pod jego kierownictwem niezbędne formalności.

Po południu w pysznych nastrojach zainstalowani już w naszym domku, przygotowywaliśmy gruntowe zestawy. By po godzince po raz pierwszy umocować nasze wędki w specjalnie przygotowanych na ten cel uchwytach.


Za chwilę wywieziemy zestawy


Wędki wywiezione


Andrzej przy pracy

Pierwsze dwa zestawy (Sazana) Janusz z Florianem "wywieźli" bardzo daleko w nurt w środek przewidywanego przez Janusza starego koryta rzeki. Andrzej przez "krótkofalówkę" kierował poczynaniami sternika. Moim zadaniem było "dzierżenie" wędki i dopilnowanie, by na szpuli multiplikatora nie doszło do "niespodzianek". Zaczynaliśmy już obserwację szczytówek, Janusz wywiózł ostatni zestaw i właśnie odebrał wiadomość od Kuby i Pawła - byli już w drodze do nas.

Z prawej strony, w pełnym ślizgu mknęła w kierunku naszej przystani łódź. Przyglądałem się z podziwem i bez żadnych podejrzeń z jaką szybkością się przemieszcza. W tym momencie dwie pierwsze wędki (własność Andrzeja), jedna po drugiej wystrzeliły w powietrze jak rakiety... Był to widok na tyle zaskakujący, że nie zdałem sobie w pierwszej chwili sprawy, co to dla nas oznacza.

A była to chwila, w której motorówka wjechała w nasze zestawy i zabrała Andrzejowi sprzet. Zamarliśmy. W następnej chwili Janusz odpalił łódź i z wściekłością puścił się za "rabusiem". Niewiele to zmieniło. Wędki zostały w wodzie. Jedną z nich udało się wyłowić, druga mimo późniejszych jeszcze poszukiwań została na zawsze w Segre. Do końca pierwszego dnia nie zanotowaliśmy ani jednego brania. Ten, kto poznał Sazana wie, jakim jest on optymistą. Toteż pomimo poniesionych strat, nieruchomych szczytówek i wyraźnych sygnałów psującej się pogody (silny i zimny wiatr, który obarczaliśmy odpowiedzialnością za brak brań) uśmiech nie opuszczał Andrzeja. Nie wiem o czym wtedy myślał, ale spokój, z jakim znosił ciąg naszych niepowodzeń nadaje się na osobny artykuł.


Zestaw karpiowy też się może przydać

Po południu przybyli Kuba i Gumo. Po powitaniach szybko instalowali się w nowej siedzibie i szykowali sprzęt. Niebawem byli gotowi do zmagań na wodzie. Świetnie wyposażeni mieli wkrótce udowodnić, że "trolling" to metoda bardzo skuteczna.

Po południu przybyli Kuba i Gumo. Po powitaniach szybko instalowali się w nowej siedzibie i szykowali sprzęt. Niebawem byli gotowi do zmagań na wodzie. Świetnie wyposażeni mieli wkrótce udowodnić, że "trolling" to metoda bardzo skuteczna.

Drugi dzień również nie przyniósł nam ryb. Mimo, że "ekipa" na wodzie miała już największe sukcesy nie wpływało to ujemnie na nasze nastroje. Wręcz przeciwnie - byliśmy szczęśliwi, że Paweł i Kuba mają już swoje pierwsze sumy - i to jakie!


Ciągle nic

We wczesnych planach Janusza przewidziany był całodzienny wypad łodziami, toteż trzeciego dnia przyjęliśmy z zadowoleniem propozycję. W założeniach było spenetrowanie Ebro między innym podwodną kamerą. Popłynęliśmy w kierunku zapory, gdzie Janusz z Andrzejem liczyli na złowienie karpi i sazanów. Dla Floriana i mnie była to świetna chwila by pospinningować. Jako że moje dziecko do tego czasu było już szczęśliwym łowcą kilku sandaczy, a wszystko to za sprawą Kuby i Pawła... Ale po kolei.

Po dniu spędzonym z nami na brzegu i wiadomościach o sumach łowionych przez Kubę i Pawła, orientacje syna zaczęły oscylować w kierunku szczęśliwszej grupy. I tak dzięki ich uprzejmości zabrany został na nieco inne wędkowanie, podczas której to wyprawy trafiły mu się zupełnie przyzwoite sandacze. Tego dnia jednak mając w perspektywie rolę sternika naszej łodzi, wybrał bez namysłu tę opcję. Nawet mi do głowy nie przyszło pozbawiać go tej funkcji, jako że prowadził juz 3:0. Nasza mała rozgrywka była pod jego dyktando. Dopłynęliśmy do miejsca z drugą załogą, gdzie spodziewali się połowić karpia i sazana.


Wypłynęliśmy


Kapitan

Po przekazaniu sobie pozdrowień, odpłynęliśmy we "Florianowi tylko znane miejsca". Oczywiście nie protestowałem, bo kapitan wie co robi. Nie próbowałem też być sceptyczny, ale widząc, a raczej czując na karku hiszpańskie słońce nie o takiej pogodzie na sandacza marzyłem. Dobrze, że wiał lekki wietrzyk, kojąc palone słońcem ciało. Zatrzymaliśmy się praktycznie na granicy pływania, oznaczonej dużą żółtą boją. Dalej płynąć czy łowić byłoby już bezprawiem. Florian opowiadał mi, że tu właśnie był z Gumo i Kubą. Jest tu niezliczona ilość zaczepów i dlatego zrezygnowali szybko z tego miejsca, widząc co pokazuje "echo".

Zastanawiałem się więc CO MY TU ROBIMY? Nie spytałem jednak, nie chcąc mu psuć przyjemności dowodzenia. Przynęt, które mogłem tu "poświęcić" miałem sporo, wobec tego nie istniał "syndrom pustego pudelka" nawet przy wielkiej ilości strat. Przynęt sumowych nie posiadałem, więc nie było obawy na spotkanie olbrzyma spinningiem, który nie bardzo się do tego typu spotkań nadawał. Tak więc po cichutku liczyłem, że pomimo wszelkich niesprzyjających okoliczności, uda mi się "zahaczyć" pierwszego w życiu sandacza, jedynie ulubioną metodą. Wybór nie padł jednak na jedną z "miękkich" przynęt, a na świeżo zakupionego woblera. Shad-rap, nisko schodzący, pływający i 9 centymetrowy miał pełnić rolę wabia. Florianowi pozostawiłem drugiego różniącego się tylko ubarwieniem.

Staliśmy na kotwicy w odległości około 300 m od zapory. Po prawej stronie około 100 m od nas, piętrzył się betonowy brzeg, na którego wierzchołku ustanowiono potężne konstrukcje sieci elektrycznych i transformatorów. W miejscu, w którym kończyła się betonowa ściana, zaczynał się bardziej dziki i przyjemniejszy krajobraz. Brzeg porośnięty trzciną, z wody wystające bujne kępy rogatka. Było to królestwo karpia i sazana, które głośnym chlupotem co chwila spławiały się, burząc ciszę i koncentrację.

Obrzucałem wachlarzem swoją część łowiska od brzegu w kierunku środka rzeki. Później w poprzek nurtu... i nic. Wpatrywałem się w dno czystej toni, poza stadem sazanów nie widach było innych ryb. Mówiono tu o ładnym bassie; miejsce, w którym staliśmy bardziej kojarzyło mi się z miejscówką szczupaka. Ze 100 m łagodnie schodzącego dna, a później nagły uskok i już wzrok nie sięgał głębi. Wszędzie dużo zanurzonej roślinności, która w pędzie do światła wynurzała się z wody.

Kapitan zadecydował zmianę kursu, a jako że "młody", własnoręcznie wyciągnął kotwicę. Ustawiliśmy się około 100 m poniżej. Charakter dna w tym miejscu niczym właściwie nie odbiegał od poprzedniego. Ponowiłem działalność, prowadząc woblera w średnim tempie. Raz - by nie zarył gdzieś w podwodne zaczepy, dwa - by nadać mu możliwie agresywna pracę.

Nagły atak poderwał mnie z siedzenia! Pomimo wykonania, odruch zacięcia nie był potrzebny. Opór, na który napotkałem dał się porównać tylko z najtwardszym zaczepem. Ogromny sandacz!!! Pierwsza, pełna nadziei myśl przebiegła przez głowę. Mam pierwszego...

Po następnej chwili (mimo, że nigdy go nie złowiłem) wiedziałem, że to nie on. Furia i nieopisana siła, z jaką ryba ruszyła sprawiła, że straciłem głowę. Trząsłem się jak w febrze. I tu mój syn okazał niespotykaną na co dzień trzeźwość umysłu.
- Siedzi - syknąłem, odwracając wzrok w jego stronę. Kotwica była już prawie w łodzi.
- Gdzie masz aparat? - spytał.
Nie wiem co odpowiedziałem, ale po chwili juz robił nim pierwsze zdjęcia.


Hol

Nie mogło to być nic innego - miałem do czynienia z panem tej rzeki - sumem. O poddaniu się bez walki mowy nie było ani z jego, ani mojej strony. Krążył przy dnie, szukając schronienia, a kiedy zdobywałem kolejne centymetry plecionki to tylko po to, by za chwilę je pokornie oddać. Trwało to wieczność, a przynajmniej tak długo, że nachodziły mnie wątpliwości, czy zdołam go choćby zobaczyć. Po raz pierwszy czułem, że naprawdę bolą mnie ręce i ramiona od łowienia ryb.
- Dokręć hamulec - usłyszałem za sobą.
Skąd on to wiedział, a dlaczego ja się jeszcze tego nie domyśliłem? Zawsze myślałem, że to ja jestem bardziej doświadczony i opanowany. Przecież to ja mu dawałem pierwsze rady nad wodą. Co jest grane? W obliczu nie znanej jeszcze siły okazuje się bardziej bezradny od swojego syna?!

Posłusznie dokręcałem czarne pokrętło kręcioła, aż do momentu krytycznego. Teraz ryba nie zerwie plecionki, a będzie bardziej posłuszna. Miałem już dość. Na szczęście przeciwnik również, a przynajmniej tak myślałem. W pewnej chwili zobaczyłem cień ryby i z przerażeniem skonstatowałem, że płynie za szybko w stronę łodzi. Mimo włączenia "turbo" w korbce kołowrotka, ryba była już pod łodzią, a wygięta do maksimum wędka prawie dotykała burty. Szanse na zawrócenie jej z obranego kierunku były marne. Przypomniałem sobie natychmiast opowiadania, jak łamie się wędki na burcie łodzi. W dość ekwilibrycznej akcji udało się jednak przenieść wędkę na druga burtę - była uratowana.

Teraz juz wyraźnie sum oddał całą swą energię. Florian klęczał przy burcie w rękawicach, nie zdziwiłem się - okazał już tyle "zimnej krwi". Nigdy żaden z nas nie "lądował" suma, wszystko co posiadaliśmy to teorię i wiarę, że nam się uda. Kiedy był przy łódce widzieliśmy już jego rozmiary. Wiem - nie jest to dwumetrowa bestia, ale na pierwszy raz wystarczy wrażeń. Przy pierwszej próbie podjęcia syn nieco sie zawahał i sum ponownie zniknął. Następne podejście było bez błędu. Kciuk w paszczy, wywiniecie faldu skóry dolnej szczeki i... pokonanie ciężaru, który na łódce nie jest tak ewidentny. Miarka wskazuje 126 cm.


126 cm...


...radości!

To największa ryba, jaką do tej pory złowiłem. Jesteśmy szczęśliwi. To nasza wspólna wygrana. Tak rzadko zdarza mi się widzieć uśmiech na twarzy mojego syna, "bo przecież on jest dorosły i nie wypada". Nie można okazywał "swoich słabości" - to jego motto traci tu ważność i sens. Decyzja zapadła - sum zostaje z nami. Nie wstyd mi, wracamy z trofeum, jak łowcy.

Ani do końca tego dnia, ani w następne nikt z nas łowiących z brzegu nie doczekał się już brania. Wyjeżdżaliśmy co prawda, ale ostatnią i w ostatnim dniu złapał tylko "Flo"-sandaczyka.


Sternik


Ostatni sandaczyk


Mały, ale cieszy.

Mnie po dziś dzień sandacz omija "szerokim lukiem". Najpewniej przez upór, jego i mój. Bo przecież innej metody do łowienia sandałka nie traktuję serio. Tylko spinn i najlepiej "z ręki". Trolling co prawda to skuteczna metoda jest obok innych. Ale jestem uparty. Miałem okazję rozmawiać z Mistrzem Świata. Specjalizuje się on w łowieniu sandacza. Oprócz kilku innych zagadnień wyjaśniał mi, że efekty mistrzowskie osiągał zawsze metoda "Draschkovitch’a", a sandacze łowione na przynęty "miękkie" biorą wtedy, kiedy rzeczywiście intensywnie żerują (nie dotyczy pojedynczych sztuk). Pewnie ma racje, skoro jest Mistrzem Świata…

Dni do końca pobytu ubywało w tempie zastraszającym. Plan "pracy" wyglądał podobnie. Do południa pływanie, próbując złapać rybę, bądź piękny hiszpański krajobraz. Wieczorem łowienie z brzegu i nie wyczerpane tematy, aż do zmęczenia. Sumy Pawła i Kuby były naszym podparciem, bowiem do końca nie zanotowaliśmy z brzegu sukcesów. Nie miało to jednak najmniejszego wpływu na nasze nastroje. Przeciwnie - cieszyliśmy się z sukcesów i radością przebywania razem.

Chociaż daleko od Polski - byliśmy razem. Ten kawałek już nie obcej ziemi stal się kawałkiem Polski. Cieszyłem się. Cieszyliśmy się, bo było to dla nas spotkanie tak długo oczekiwane. Mieliśmy porażki, ale i najpiękniejsze chwile w życiu. Dla mnie był to również czas poznania własnego syna - to już nie dziecko (chociaż „dziecko”).To już DOROSŁY CHŁOP!


Ciągłe telefony


Wspólny posiłek smakuje najbardziej


Szefie - wiemy, co robimy


Sazan pracuje

Poznałem Sazana, Gumofilca i Kubę (Janusza znalem już trochę wcześniej), nie oddałbym za tę znajomość największej na świecie ryby. Radość ze spotkania i wspomnienia z Mequinenzy będą zawsze ze mną.

Dziękuję wszystkim uczestnikom za okazaną mi sympatię i pomoc. Ufam, że ten początek wspólnych wypadów na ryby jest początkiem mojej inicjacji w nieskończone tajniki wędkarskiego rzemiosła i poznania możliwie największego grona Pogawędkowiczów.
Pozdrawiam.

Robert67


 
Pokrewne linki
· Więcej o Tu łowię
· Napisane przez Monk


Najczęœciej czytany artykuł o Tu łowię:
''Moje ulubione łowisko'' - Supraśl


Opcje

 Strona gotowa do druku Strona gotowa do druku

 Wyœlij ten artykuł do znajomych Wyœlij ten artykuł do znajomych


Komentarze sš własnoœciš ich twórców. Nie ponosimy odpowiedzialnoœci za ich treœć.

Komentowanie niedozwolone dla anonimowego użytkownika, proszę się zarejestrować

Re: Sen o wielkiej rybie (Wynik: 1)
przez sacha dnia 01-11-2005 o godz. 20:11:16
(Informacje o użytkowniku | Wyœlij wiadomoœć)
Szkoda że z brzegu poszło nienajlepiej ale w takim towarzystwie to drobny szczegół.Mnie odstrasza odległość,raz się przejechałem na Costa Brava
autem 8 lat temu i do tej pory mam dość.
Robert,na sandacza trzeba na Oravę,jeśli ja przy moim farcie a raczej niefarcie połowiłem to napewno Ty zaliczysz komplet dziennie.



Re: Sen o wielkiej rybie (Wynik: 1)
przez Karpiarz (karpiarz@arcor.de) dnia 01-11-2005 o godz. 20:32:48
(Informacje o użytkowniku | Wyœlij wiadomoœć)
Swietny tekst Robert - ciesze sie ogromnie ze razem z Florianem polowiliscie i jestescie zadowoleni,mam nadzieje ze w przyszlym roku bedziesz znowu z nami - pozdrawiam Janusz.



Re: Sen o wielkiej rybie (Wynik: 1)
przez Esox dnia 01-11-2005 o godz. 22:18:05
(Informacje o użytkowniku | Wyœlij wiadomoœć)
Z prawdziwą przyjemnością przeczytałem tę opowieść. Tym niecierpliwiej czekam, kiedy nasze wędkarskie ścieżki się skrzyżują. :)



Re: Sen o wielkiej rybie (Wynik: 1)
przez old_rysiu (old_rysiu@wedkarskie.pl) dnia 02-11-2005 o godz. 16:37:53
(Informacje o użytkowniku | Wyœlij wiadomoœć)
Dzięki Robert, że zadałeś sobie trud napisania nam relacji. Gratuluję pięknego suma. Twój był większy od mojego pierwszego na Ebro. Przyznaję, że tydzień - to trochę mało. Mało czasu na wybór właściwej miejscówki. Na tak dużej wodzie - konieczne są na łodziach echosondy. No i jeszcze jedno, co zaobserwowałem z fotek. Rzeka Ebro na odcinku Deltebre - Amposta, wydaje mi się o wiele ładniejsza od tych, na których pływaliście.



Re: Sen o wielkiej rybie (Wynik: 1)
przez gumofilc dnia 02-11-2005 o godz. 18:46:43
(Informacje o użytkowniku | Wyœlij wiadomoœć)
Bardzo fajna relacja Robert. Twoje zdjecie z sumem uswiadomilo mi dobitniej o co chodzilo z tymi rybami. Na wszystkich bez wyjatku fotkach jest uspokojona powierzchnia wody i najcieplejsze momenty dnia...
Miejsce tez kojarze- byl tam prawie pionowy spad z 4 na 10m, na tym 1szym zdjeciu, na 12tej (tak jak wskazuje kij), jakies 50m od brzegu zaczyna sie "aleja"zatopionych drzew.
Podczas pobytu nigdy tez nie zaobserwowalem takiej uspokojonej wody o zachodzie slonca (zdjecie)
Wszystkiego nie da sie ulozyc...byloby to nawet mniej ciekawe...
Pozdrawiam jeszcze raz wszystkich uczestnikow.
Gumo



Re: Sen o wielkiej rybie (Wynik: 1)
przez Karpiarz (karpiarz@arcor.de) dnia 01-04-2007 o godz. 23:41:04
(Informacje o użytkowniku | Wyœlij wiadomoœć)
Hej Robert, z wielka przyjemnoscia przeczytalem sobie po raz kolejny Twoj swietny tekst z naszej wyparwy do Mequinenzy. Znasz mnie i wiesz ze cierpialem dlugo, ze nasza wyparwa nie byla tak efektywna jak byc powinna. Wlasciwie jest to wina Sazana :)) - to On wlasnie ma takie "szczescie" ze dzieja sie rzeczy nie przewidziane. Dlugo rozmyslalem nad naszym niepowodzeniem i rozmawialem wielokrotnie z naszymi gospodarzami w Mequinenzy - upalne lato,upiorna susza oraz brak jakichkolwiek opadow - spowopdowal, ze Rio Segre (przewspaniala acz bardzo plytka i leniwie plynaca rzeka) oraz Rio Cince - jeszcze mniejsza rzeka wpadajaca do Segre, niemalze wyschly. Ryby zgodnie z prawem zachowawczym ruszyly tam gdzie jest dostatek wody - czyli Rio Ebro, do ktorej wplywa Segre. Owszem, z gornego Ebro spuszczono 12metrow - by pradem wstecznym zasilic obydwie te wspaniale rzeki, jednak sprytne ryby dawno juz opuscily zagrozone regiony i poplynely do Ebro.Dzisiaj wiem ze lowienie wtedy w Segre bylo nonsensem, jak bylo by nonsensem kiedykolwiek lowic gdziekolwiek indziej niz w Rio Segre - najwspanialszej z rzek ktora znam. Nasza kolejna wyprawa, jesienia - zmierza znowu ku Rio Ebro - mam nadzieje ze tym razem natura nie stworzy nam nastepnego psikusa i znowu oberwie sie sazanowi. Acha - nie wspomnialem co bylo wczesniej na wyprawie z sazanem - ulewne deszcze - takich jak od stuleci w Hiszpanii nie bylo. Morze wchodzilo w Ebro powodujac asolutna zmiane warukow zycia i odzywiania sie slodkowodnych ryb - a co za tym stoi ich wycofaniu sie w gore rzeki. Mam nadzieje ze ta trzecia wyprawa Sazana bedzie neutralna i natura nie spalata nam kolejnego figla i polowimy jak to sobie marzylismy juz caly rok. Sazanie glowa do gory - w tym roku pokonamy pecha - a jak nie to zawisniesz na pierwszo lepszym drzewku oliwkowym :)). Pozdrawiam w tym miejscu, wszystkich dotychczasowych uczestnikow naszych wypraw oraz naszych potencjalnych kolegow po kiju ktorzy zapragna z nami pojechac, no Ciebien sazanie :)


Pogawędki Wędkarskie - portal dla wszystkich wędkarzy!
Redakcyjna poczta: redakcja@pogawedki-wedkarskie.pl

Redakcja serwisu w składzie: Jarbas, Marek_b, -, -, -, -

Wszystkie teksty i zdjęcia opublikowane w portalu są utworami w rozumieniu prawa autorskiego i podlegają ochronie prawnej. Kopiowanie, powielanie, "crosslinking" i jakiekolwiek inne formy wykorzystywania cudzej własności intelektualnej i twórczej bez zgody właścicieli praw autorskich są zabronione prawem.

Wszelkie znaki towarowe są własnością ich prawowitych właścicieli, zaś ich użycie dozwolone jest wyłącznie po uzyskaniu zgody.

PHP-Nuke Copyright © 2004 by Francisco Burzi. license.
Tworzenie strony: 0.11 sekund :: Zapytania do SQL: 98